نگاه فارس
از نامه نگاری برای یک روز جعلی تا سکوت در برابر مطالبات مردمی

دغدغه جعلی ، هویت حزبی

۱۶ دی ، ساعت ۱۱:۴۸

درحالی‌که همین مدعیان دفاع از مردم در حوادث مختلف و فتنه گون با قرار گرفتن در کنار عده‌ای سودجو به دنبال مطالبه‌ای ناحق و خلاف قانون بودند و هستند؛ حال که دولت موردحمایتشان بر سرکار است حاضر به حمایت از حق قانونی مردم نبوده و صلاح را در سکوت مرگبار می‌دانند.

گروه سیاسی نگاه فارس،داور دشتی: بسیاری از اوقات حق و باطل به هم‌آمیخته می‌شوند و افرادی از سر تبعیت از هوای نفس بدعت‌هایی می‌آفرینند که در عین باطل بودن و شباهت آن با حق، گروهی را می‌فریبد و آنان را در دام فتنه می‌اندازد. اگر حق و باطل کاملاً روشن و واضح بودند، افراد می‌توانستند به‌راحتی حق را تشخیص داده و به آن عمل کنند و نیز از باطل دوری گزینند. در چنین شرایطی افراد بی‌بصیرت به خاطر فهم اشتباه به‌عنوان ابزاری در دست دشمنان قرار می‌گیرند و ناخواسته و با نیت حق مداری به‌عنوان عاملان عده‌ای که تعمداً حق و باطل را درهم‌آمیخته‌اند، عمل می‌کنند.

هفته اول آبان بود که یکی از نمایندگان شیراز پیشنهاد مبهمی مطرح کرد که مدت‌ها بود اپوزسیون و دشمنان نظام بر روی آن تمرکز داشتند تا میوه آن را در روز ۷ آبان بچینند. بهرام پارسایی طی نامه‌ای خطاب به رئیس‌جمهور، از وی درخواست کرده بود که روزی به نام کوروش ثبت شود و آن را در راستای انسجام ملی و تقویت‌کننده یکی از هویت‌های ملی بیان کرد!

آنچه این روزها بیش‌ازپیش به چشم می‌آید عدم‌حمایت چهره‌های شاخص حامی دولت و جریان اصلاحات از پیگیری مطالبات به‌حق مردم از دولت و در پیش گرفتن سیاست سکوت است، درحالی‌که همین مدعیان دفاع از مردم در حوادث مختلف و فتنه گون با قرار گرفتن در کنار عده‌ای سودجو به دنبال مطالبه‌ای ناحق و خلاف قانون بودند و هستند؛ حال که دولت موردحمایتشان بر سرکار است حاضر به حمایت از حق قانونی مردم نبوده و صلاح را در سکوت مرگبار می‌دانند.

تفاوت اعتراض‌های روزهای گذشته با اغتشاشات سال ۸۸ در آن است که ریشه حضور مردم در خیابان‌ها برای پیگیری مطالبات به‌حق بود اما با دخالت آمریکا و اسرائیل و کشورهای منطقه می‌توانست تبدیل به فتنه‌ای جدید و دامنه‌دار شود و انسجام ملی را به خطر بیندازد. حال باگذشت چند روز و تظاهرات سرا سری مردم در حمایت از نظام جمهوری اسلامی و جدا کردن خود از خط فتنه اقتصادی هنوز پارسایی و دوستان هم خطش سکوت پیشه کرده‌اند و صحبتی به میان نمی‌آورند.

غیبت ایشان در جمع گسترده مردم شیراز در ۱۴ دی نیز جای سؤال است. حضوری که می‌توانست ضمن ابراز همدلی، نسبت به شنیدن مطالبات به‌حق مردم و ضمن پیشگیری از سوءاستفاده بدخواهان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، اقدامی عمل برای پیگیری مطالبات و عزم خود را برای تغییر شرایط به نفع مردم و انسجام ملی اعلام نماید.

در کنار موارد ذکرشده هویت ملی در طی اتفاقات اخیر هم مورد تعرض قرار گرفت. شاید صحبت از مطالبات مردم گله‌مند از دولت در قاموس حزبی نگنجد اما سکوت در مقابل سوزاندن پرچم که هویت ملی یک ملت را نشانه رفته است، باز جای سؤال است. چرا کسانی که روزی با نامه‌نگاری نگران هویت ملی بودند در شرایط کنونی موضع مشخصی ندارند؟

حال که با حضور گسترده مردم طرح «اعتراضات گسترده» دشمنان بربادرفته است و صحنه‌ای کاملاً روشن از اتفاقات مقابل چشمان همگان است. مردم باتجربه‌های فراوانی که از فتنه‌ها مختلف دارند حق و باطل را به‌روشنی درک می‌کنند و این خواص و مسئولین هستند که می‌بایست از مردم نمره قبولی بگیرند. صحنه‌آرایی‌هایی که در چند ماه اخیر اتفاق افتاد باعث شد عیار صحبت‌ها و تفکرات جریانات و افراد مختلف مشخص شود و مردم به‌روشنی ببینند کدام جریانات، حاضر به حمایت از حق قانونی مردم نبوده و صلاح را در سکوت مرگبار می‌دانند.


instagram telegram

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *