نگاه فارس
سخن سردبیر:

دست غواص ها همچنان بسته …

۲۶ آذر ، ساعت ۱۵:۱۰

غواصان هنوز مظلوم‌اند و وظیفه همه است که دست‌به‌کار شوند، ای‌کاش مسئولان حوزه فرهنگی حالا که دست به اکران اشنوگل زدند کار را کامل و دقیق انجام می‌دادند. خودتان را بگذارید جای مخاطب، سانس ۳ و ۵ عصر در روزهای پاییز چقدر مخاطب را به سینما می‌کشد؟

به گزارش نگاه فارس سخن سردبیر؛ اوایل هفته گذشته بود که خبر کم‌لطفی‌های صورت گرفته به فیلم سینمایی اشنوگل در تعدای از رسانه ها توجهم را جلب کرد، هرچه جستجو کردم خبری از پخش فیلم اشنوگل در شیراز نبود، به همین دلیل شروع به تهیه گزارشی کردم:

یکی از اخبار داغ هفته‌های گذشته افتتاح مجتمع سینمایی خلیج‌فارس بود که امید به این‌که مهد فرهنگ و هنر کشور فضایی بیشتر برای پرداخت به مسائل هنری و اکران فیلم‌های سینمایی داشته باشد را در دل هنر دوستان بیشتر کرد.

نه سینماهای اداره ارشاد نه دیگر پرده‌های سینمایی شهر، فیلمی به نام اشنوگل را تبلیغ نمی‌کنند، جستجو را ادامه دادم، در شهرهایی مثل مشهد، تهران، اصفهان و… اکران دارند.

تهیه‌کننده و کارگردان این فیلم در مصاحبه‌ای از کم‌لطفی‌ها به اشنوگل گلایه کرده‌اند.

بیشتر کنجکاو می‌شوم! مگر قرار است اشنوگل چه بگوید؟ اصلاً ژانر اشنوگل چیست؟اشنوگل ژانری دفاع مقدسی دارد! همین کافی است که مظلوم واقع شود. دنبال دلیل محکم‌تری بودم دیدم موضوع در مورد شهدای غواص است، دیگر همه دلایل برای مغفول ماندن این فیلم ارزشی کامل شد.
به هنگام تکمیل گزارش و قرار دادن آن درروی خروجی سایت با دیدن خبری انتشار گزارش به زمان دیگری موکول شد و آن‌هم پخش فیلم اشنوگل در سینما شیراز به همت جمعی از فعالین فرهنگی بود.

اما متأسفانه به اکران این فیلم نرسیدم و در فکر دیدن فیلم به‌صورت گروهی و تعدادی از دوستان بودم که برای مطمئن شدن از ساعت‌های سینما به سایت‌های استانی سری زدم، اما در اوج ناباوری، خبری از اشنوگل نیست.

سایت امور سینمایی شیراز اصلاً فیلمی به نام اشنوگل ندارد! و در سایت هم فیلم روی پرده سینما شیراز، خالتور است. بماند خالتور در سه سینمای دیگر شیراز روی پرده است.

به خود سینما تماس می‌گیرم و مشخص می‌شود به اشنوگل لطف شده است و آن گوشه‌های سانس های سینما که غالباً مشتری هم ندارد، ساعت نمایش برای اشنوگل اختصاص داده‌شده است. در پاسخ من از فیلم روی پرده، صدایی جواب می‌دهد: اشنوگل ساعت ۳ و ۵ عصر! ۷ و ۹ هم خالتور و من در سکوتی معنا دار به صدای بوق های تلفن گوش میکردم.

نمی‌دانم مشکل چیست؟ عدم استقبال جامعه انقلابی و حزب الهی از این نوع فیلم‌ها؟ شاید عده‌ای باشند که اسم فیلمی‌هایی چون ویلایی‌ها را اصلاً نشنیده باشند، نمی‌دانند ماجرای نیم روز کدام است و همین داستان در خصوص چ، محمد رسول‌الله و غیره و غیره وجود دارد.
در آخر پس از مرور فیلم‌های سینمایی ایران به این واژه‌ها رسیدم غربت و مظلومیت.

چرا فیلم‌های دفاع مقدس باید این‌گونه مظلوم و در بایکوت رسانه‌ای قرار بگیرند؟ چرا یک سینما و سانس های کامل در اختیار چنین فیلمی قرار نمی‌گیرد؟ که بعضی وقت‌ها صاحبان سینماها می‌گویند فیلم‌های این‌جوری فروش ندارد!

غواصان هنوز مظلوم‌اند و وظیفه همه است که دست‌به‌کار شوند، ای‌کاش مسئولان حوزه فرهنگی حالا که دست به اکران اشنوگل زدند کار را کامل و دقیق انجام می‌دادند. خودتان را بگذارید جای مخاطب، سانس ۳ و ۵ عصر در روزهای پاییز چقدر مخاطب را به سینما می‌کشد؟

در پایان خوب است یادآوری کنم که همین دو هفته قبل بود که رهبری بیان کردند عده‌ای به‌شدت دارند تلاش می‌کنند که شهدا از یاد بروند و انگار همه ما چه مسئولین و چه مردم جامعه خواسته یا ناخواسته، دستی در کمک کردن به این جریان داریم !


instagram telegram

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *