نگاه فارس
نجمه اشرفی؛

حرف حقی که «تابستان داغ» به تلخی به تصویر کشید

۲۷ شهریور ، ساعت ۱۶:۳۱

نجمه اشرفی، خبرنگار روزنامه سبحان در یادداشتی به چالش نقش مادری و حضور اجتماعی زنان در قاب سینما پرداخت.

خبرگزاری فارس – شیراز/  نجمه اشرفی؛ روزنامه‌نگار

«تابستان داغ» بار دیگر بر چالش بین مادری و خانه‌داری و حضور اجتماعی زنان دامن زده و به طرز تکان‌دهنده‌ای در کوتاه‌ترین زمان ممکن، به عواقب جبران‌ناپذیر فدا کردن نقش مادری برای نقش‌آفرینی در عرصه‌های اجتماعی و درآمدزایی زنان اشاره‌کرده است.

فیلم تابستان داغ برای اولین بار در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و با نامزدی در ۱۳ رشته، حائز رکورد بیشترین تعداد نامزدی در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر شد و در بخش‌های بهترین تدوین و بهترین فیلم‌برداری سیمرغ بلورین را از آن خود کرد.

این فیلم که به کارگردانی ابراهیم ایرج زاد، نویسندگی پیام کرمی و تهیه‌کنندگی جواد نوروزبیگی در سال ۱۳۹۵ تولید شده، تاکنون طی ۱۶ روز اکران ۸۳۰ میلیون تومان فروش داشته و در حال فتح مرز یک‌میلیاردی شدن است.

چندی پیش به مناسبت روز سینما بلیت تمام سینماها نیم‌بها اعلام شد و فیلم‌های در حال اکران با بلیت نیم بهاء مورد توجه مخاطب قرار گرفت و اکثر سالن‌های سینمایی تهران و شهرستان با اقبال بهتری مواجه شد. تابستان داغ هم از فیلم‌های خوش‌شانس همین برهه بود.

علاوه بر فیلم‌برداری منحصربه‌فرد این اثر، موضوع فیلم با توجه به لزوم اصلاح سبک زندگی در جامعه امروز و عدم توجه فیلم‌های بازاری به این مهم بسیار قابل‌توجه است. موضوع فیلم چیز جدیدی نیست، اما بازگویی چندین‌باره موضوعات اجتماعی نه‌تنها مذموم نیست بلکه جنبه تذکره دارد و از وظایف اصلی هر هنرمندی محسوب می‌شود.

مادرانه‌های امروزی جالبی در صحنه‌های این فیلم مخاطب را به سمت خود می‌کشد؛ نه‌تنها مادر تحصیل‌کرده‌ای که به خاطر علاقه به شغلش توجه لازم را به کودکش ندارد و او را مانع ترقی شغلی خود می‌داند، نه‌تنها پدری که به‌جای همراهی با مادر برای ایجاد تعادل بین نقش مادری و شغلش تنها با فشار غیرمنطقی سعی دارد زن را مجبور به خانه‌نشینی کند، بلکه مادری که به خاطر مشکلات مالی و خانوادگی خود را محق می‌داند که ساعات زیادی از کودک خود غافل باشد، باید منتظر عواقب جبران‌ناپذیر این غفلت‌ها باشند؛ پایان دردناک این فیلم نشان‌دهنده حرف حقی بود که تابستان داغ به تلخی به تصویر کشید.

البته باید توجه داشت یکی از صدمات مسئولیت‌ناپذیری و بی‌توجهی به تربیت فرزند مرگ مظلومانه اوست؛ اما در خیلی از موارد غالباً این بی‌توجهی‌ها منجر به مرگ نمی‌شود و عواقبی به‌مراتب بدتر از مرگ را می‌توان در زندگی‌های واقعی مشاهده کرد. فرزندی که این بی‌توجهی‌ها را در تمام برهه‌های زندگی‌اش احساس می‌کند و با مشاهده دعواهای گاه‌وبیگاه پدر و مادر برای شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت نگهداری‌اش، حس می‌کند سربار خانواده شده و مانع موفقیت خانواده است، فرزندی که هیچ‌گاه کسی منتظرش نیست و کسی برای او و اقتضائات سنش وقت ندارد، تدریجاً از معیارهای تربیت انسانی فاصله می‌گیرد و عیار انسانیتش روزبه‌روز پایین‌تر می‌آید و با عقده‌های گوناگون بزرگ می‌شود.

خانواده‌های امروزی باید بیشتر دقت کنند که جای دکتر و مهندس تربیت کردن باید انسان تربیت کنند؛ انسان تربیت کردن فقط پول لازم ندارد که همه‌وقت والدین صرف پول درآوردن شود. انسان تربیت کردن وقت و حوصله و برنامه لازم دارد؛ اگر انسان تربیت شد به‌رغم تمام مشغله‌هایش نسبت به یک ماهی گلی که برای شب عید خریده یا یک گلدان که به او هدیه داده‌ شده نیز احساس مسئولیت می‌کند، چه برسد به بچه‌ای که به دنیا آورده است.

انسان تربیت کردن منافاتی با حضور زنان در مشاغل اجتماعی و سیاسی ندارد، اما اگر حضور اجتماعی و شاغل شدن به معنای این باشد که زنان به خانه‌داری به چشم حقارت نگاه کنند یا نتوانند نقش مادری و همسری خود را به‌خوبی ایفا کنند، مرتکب گناه شدند و عواقب آن را در زندگی خود و فرزندانشان به‌وضوح مشاهده خواهند کرد.

مادری یک نقش بزرگ و حساس و آینده‌ساز است که نباید فدای درآمدزایی و یا حضور در اجتماع شود؛ چراکه هزینه گزاف آن را با هیچ شغل و پست اجتماعی و درآمدی نمی‌توان جبران کرد و تابستان داغ در این زمینه حرفش را به‌خوبی بیان کرده است.


instagram telegram

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *